Blij

Deze foto, gemaakt door tante Maike, maakt me blij. Wat een lieve meisjes bij elkaar. Leuk om te zien hoe anders ze zijn, maar vooral hoe duidelijk het is dat ze familie zijn!
Update -lelijk-. Bedankt voor alle reacties, ik zal ze Isa laten lezen, maar dat heb ik nog niet gedaan. Ze heeft het er zelf niet meer over gehad -gelukkig!!!!- en ik wil het niet te 'groot' maken. Hopen dat het een fase was die weer overwaait.

Lelijk - 2

En dit is ze dan, op haar lelijkst (zo denkt ze zelf). Vanmorgen genomen.

Zeg nou zelf, is ze de lelijkste van de klas, of niet?





Lelijk

Isa heeft een nieuwe bui. Nou kijken we niet zo snel ergens van op, we kennen haar buien inmiddels wel. Een puber is er niets bij. Maar nu heeft ze regelmatig buien die ik helemaal niet leuk vind. Hoe komt ze erbij.

Isa vindt zichzelf lelijk.
De lelijkste en domste van de klas.
"en ik kijk echt goed in de spiegel, maar ik weet echt dat ik de allerlelijkste ben".

Het is dat ik weet dat ze op zich goed in haar velletje steekt en dat dit waarschijnlijk een manier is om aandacht te krijgen, maar blij word ik er niet van.

Waar haalt ze het vandaan? Mijn allermooiste grote dochter, met haar prachtige bruine ogen en haar intense blik.

Toen ze er vandaag weer over begon had Joost een goed idee. Dan zou dat log van mij toch ergens goed voor zijn. We gaan een foto van Isa neerzetten en dan aan de hele wereld vragen of ze echt zo lelijk is.

Als dat zo is, dan geloven we haar. Als het niet zo is, dan gelooft zij ons en heeft ze het er niet meer over. "is dat een soort wedstrijd?" vroeg Isa nog. Welja, noemen we het een wedstrijd ook.

We hebben samen al even naar wat foto's van haar gekeken. Die van vandaag bijvoorbeeld "nee mam, daar zie ik er veel te schattig op uit, ik wil andere foto's zoeken". Geen enkele foto kon haar goedkeuring wegdragen. Overal vond ze zichzelf kennelijk niet lelijk genoeg.

Omdat het bedtijd was en tijd om Ronja te gaan lezen samen -in het grote bed, onder de dekens-, was er geen tijd om andere foto's te maken. Dat gaan we morgen doen.

En dan mogen jullie het zelf zeggen....

Ben benieuwd!

Gouwe ouwe

Isa met popje
december 2003

*****Smelt*****

Terwijl ik zo met mijn foto's in de weer was, kwam ik opeens deze twee tegen. Niet afgelopen zomer, maar de zomer ervoor genomen. In Portugal. Lotte was daar ruim 2, Isa net 5.


Wat zijn ze lief!!!!!
En wat wil ik graag af en toe de tijd terug kunnen draaien. In mijn sentimentele 'straks is Lotte echt naar school en heb ik NOOIT meer kleine kinderen'-buien, zou ik zo graag terug in de tijd kunnen. Zomaar, af en toe, dat ze weer zo lekker chubby zijn en nog zo vers in de wereld.



Tuin

Vandaag lekker in de tuin gewerkt. Alle verdorde takken afgeknipt, bladeren geveegd, onkruid weggetrokken. Joost was ondertussen bezig met het terras en langzaam kwam er allerlei prachtigs tevoorschijn. Van een afstandje lijkt de tuin nog steeds kaal en leeg, maar als je er met je neus (en camera) bovenop gaat zitten, is er zoveel moois te zien.

Dat vind ik ook zo leuk aan deze nieuwe lens. Door in te zoomen op de kleine dingen is er veel meer moois, waar je in volle vaart gewoon aan voorbij gaat. Net het echte leven ;).








Gefeliciteerd mamsiepamsie!











Over het Gat en het Feestje

Isa zit inmiddels al bijna twee jaar op zwemles. Het gaat best wel goed, inmiddels zwemt ze zonder bandjes in het diepe, dat vind ik al heel wat. Maar om een badje verder te kunnen, moet je door Het Gat. Iedereen die kinderen heeft in de zwemlesleeftijd zal deze term kennen, de rest van de wereld waarschijnlijk niet. Het is niet voor te stellen, maar achter Het Gat gaat een hoop drama en tragedie schuil. Niet alleen bij Isa, ook van anderen hoor je alle ellende over Het Gat.

Het Gat is een gat in een zeil dat in het water hangt. Voor het A-diploma moeten ze drie meter onder water kunnen zwemmen en door dat gat gaan, wat toch wel een meter onder water hangt.
En Isa vindt dat eng. Ze durft niet goed diep onder water. Duikt ook steeds plat op haar buik het water in en zie dan nog maar eens diep te komen.

Maar ja, het moet en Isa wil het ook wel graag kunnen. Ik heb niet het idee dat het superpedagogen zijn, daar in het zwembad. "nou is het niet leuk meer Isa, nu moet je gewoon gaan" heeft nog niet echt geholpen. We zijn nu van plan om ook in de weekends regelmatig een keer te zwemmen, zodat we Isa kunnen helpen met het Gat.

Op zwemles was ze er al een keer doorheengegaan, terwijl de badjuf het gat hoger hield. We hadden afgesproken dat we er een feestje van zouden maken als het gelukt was Echt door het Gat heen te gaan. Dat sprak Isa wel aan.

Maar ja, toen werd Isa ziek en konden we niet in het weekend oefenen en afgelopen woensdag was ze nog ziek en kon ze niet naar zwemles. Dat vond ze jammer, heel jammer, want ze wilde zo graag door het Gat en ze wilde zo graag een Feestje.

Dus besloten we maar een andere reden te verzinnen voor een feestje afgelopen week. De volle maan ofzo, of dat ze al door het omhooggehouden gat was gezwommen, of gewoon, omdat feestjes leuk zijn.

Het feestje was chocoladefondue en om het voor ons ook een beetje lekker te maken carpaccio.

Genieten!




En deze was een dag later, toen we weer echt gezond aten. Maar ik vond Isa zo echt Isa op deze foto. (en ze kijkt zo uitdagend omdat ze die pen in haar hand heeft, daar mag ze niet mee spelen tijdens het eten, maar ja, ik mag ook geen foto's maken tijdens het eten....)

Prutweer

Net als iedereen ben ik de regen ook wel behoorlijk zat. Gisteren was het een prachtige dag, waarbij ik 's morgens zowel de maan onder zag gaan als de zon op zag komen. Blauwe lucht! Maar helaas moest ik de hele dag binnen werken.
Op de terugweg kon ik nog net de maan weer zien opkomen als een enorme gele bal.

En vandaag ben ik vrij, maar al twee keer natgeregend. Maar hee, ik laat me niet kisten! Bij ons in de tuin nog geen sneeuwklokjes in bloei, maar kijk! Wel een crocus!

En met mijn nieuwe lens, worden zelfs de regendruppels mooi. Al vind ik het nog wel oefenen om ze goed scherp te krijgen zonder statief en met de wind in de blaadjes...








Hangdag

Soms is klagen lekker. Berg je dus maar, want ik ga los.
  • Isa is nog steeds ziek. Arm grietje. Zeker aan het einde van de dag is ze helemaal gevloerd. ze heeft volgens mij de afgelopen dagen meer tv gekeken dan het hele afgelopen jaar....
  • Mijn voet gaat veel te langzaam vooruit naar mijn zin. Afgelopen vrijdag heeft de fysio er behoorlijk aan getrokken. Hij constateerde een zenuw die klem zat in een scheurtje in een spier, ofzoiets. Snap het verhaal niet helemaal, maar weet wel dat het pijn deed en dat ik de afgelopen dagen meer pijn had dan de twee weken ervoor. En ik wil zo graag weer hardlopen.
  • Werken gaat helemaal niet lekker na zoveel slechte nachten achter elkaar. Kan me niet goed concentreren en ik moet juist veel denkwerk verrichten voor een bepaalde opdracht. Gelukkig had ik ook wat losse klusjes, zodat ik vandaag niet helemaal het gevoel van een loze dag had.
  • Wat een waardeloos, stom, nat, rotweer! Ik ben die regen inmiddels zatter dan zat! (al was ik dit weekend voor het eerst blij dat ik niet kon hardlopen, de timing van dit ongelukje is in ieder geval goed).
  • Ons kantoor is opnieuw ingericht. Het ziet er prachtig uit, ik ben heel blij met een enorm groot bureau. Maar onder dat bureau staan vier grote bakken met zooi uit de oude dossierkast. Moet ik allemaal uitzoeken en opruimen. Net als mijn mooie nieuwe kast, die ik helemaal netjes moet indelen en inrichten. Geweldig allemaal, maar waar vind ik de tijd?



Zo, klaag met klagen. Hehe, dat lucht op!

Zomaar wat grappige en leuke dingen:

Isa en Lotte hebben een Hobby. Isa had het er al tijden over. Ze wilde edelstenen verzamelen. Het liefste diamanten ter grootte van een ei, maar kleiner mocht ook en ze mochten ook roze zijn. Van mij mogen ze iedere maand op Ebay zoeken naar een nieuwe steen. Dat is een nauwkeurige klus. Lotte gaat voor de mooiste kleurtjes. Isa wil exact weten wat de grootste steen is. Als we een bod hebben gedaan, is het daarna een spannende tijd om te kijken of we het echt 'gewonnen hebben'. (blijft een rare term, want je moet gewoon betalen). En daarna is het weer spannend om de post af te wachten.

Joost verwende ze extra met een echte 'starterskit'. De afgelopen dagen hebben ze zich er al goed mee vermaakt. Kijken welke de mooiste is. Namen oefenen (Hema-Tiet was de grappigste), ze eruit halen en weer op de juiste plek in het vakje terug leggen (ik heb een printje van onderstaande foto gemaakt). Met elkaar vergelijken. Helemaal leuk.

Binnenkort maar even naar de bieb om een boekje over edelstenen te halen. Ben benieuwd hoe lang deze hobby blijft hangen.

Lotte laat ons steeds vaker lachen. We merken echt dat ze toe is aan school. Ze kan zo bijdehand uit de hoek komen.

  • Vanmorgen bij het consultatiebureau. Ik zei haar dat we zo in de andere kamer plaatjes gingen kijken. "Ach mam, dat weet ik toch allang" zei ze quasi nonchalant, tot groot vermaak van de anderen in de wachtkamer.
  • Iedere avond maakt ze ons blij door verzaligd te verzuchten "Dank je papsk (of mamsk) dat je weer mijn lievelingseten hebt klaargemaakt". En haar lievelingseten verandert dus ook met de dag, van pasta, tot spruitjes, tot soep. Iedere keer krijgen we een compliment.
  • Vanmiddag kwam ze blij terug van de peuterspeelzaal. Ik moest een getal raden onder de 10. Als grapje begon ik met 11. Nee, dat was 'm niet. Daarna ging ik een voor een alle getallen onder de tien af. Maar nee, dat was het ook niet. Het goede antwoord was eerst een 1 en dan de 3, dus 13. Makkie toch? Oke.... Mijn prijs was superlief: het allereerste sneeuwklokje van het jaar. Lotte bewoog 'm nog even voor me ter illustratie. "he, hij klingelt niet", zei ze verbaasd.
  • Na het eten gingen we nog even een spelletje doen. Een soort hints, maar dan makkelijker. Gewoon iets of iemand raden, zonder geluid maken bij het nadoen. Isa deed heel vakkundig een ballon na die wegflubbert als je 'm loslaat. Net echt. Joost deed heel gemeen mij na, hinkend door het huis. En Lotte, Lotte was heeeel fanatiek. Daar stond ze, al in haar roze badstof pyjamaatje. Druk haar knieen omhoog te doen, met haar vuisten bewegen als in "deze vuist op deze vuist-the houseversion", op en neer hopsen. Wij bleven maar raden, maar niks was goed. Tot we het opgaven en ze vertelde wat ze nadeed. Alsof het heel vanzelfsprekend was en wij te dom voor woorden zei ze: "ik deed een Eker na". Oh, een eekhoorn, probeerde ik nog. Hahaha, lachte ze, nee, natuurlijk niet. Een Eker! EE-KER! Makkie toch?
  • Alles is trouwens makkie voor Lotte. Zo klom ze op het randje van de boekenkast. Ik moest goed kijken. Nee, NIET door mijn fototoestel. Gewoon met mijn ogen. GOED kijken he mama. En ik keek. En Lotte deed haar handen los. (en ik maakte stiekem toch een foto). Makkie he mam, maar ik heb echt megalang mijn handen los hoor!

Scrappen

Een weekend met korte nachten. Isa is ziek. Koorts, spugen, keelpijn, hoofdpijn, buikpijn. Siegel.
Overdag veel bekertjes water aandragen, voorlezen, nieuw filmpje aanzetten, dekentjes rechtleggen.

Gelukkig kon ik vanmiddag de zorgboel de boel laten en lekker scrappen met vriendinnen!
Ben druk bezig met een album, waar ik later wel foto's van ga maken. Deze kan ik wel laten zien. Het zijn twee 'uitdagingen', al eerder gemaakt op basis van een lay out die iemand ter inspiratie heeft aangedragen.

Echt lekker om zo de batterij weer even op te laden! Hopen dat het vannacht beter gaat!


Inderdaad, een pauweveer







Wat gaaf om zo'n veer door mijn macrolens te bekijken. Door de hele kleine scherptediepte zijn het bijzondere foto's geworden -al zeg ik het zelf-. Het doet me denken aan glooiende lavendelvelden. Leuk om zo heel dichtbij te komen en de wereld op een andere manier te zien.

Dit vinden anderen leuk nu