Studiedag

Gisteren was er een studiedag voor de leerkrachten van de school van Isa en Lotte. Ze hadden vrij. Een mooie reden om mezelf ook een dagje vrijaf te geven en samen wat leuks te gaan doen. Want op zo'n doordeweeksedag is het natuurlijk een stuk rustiger op de leuke plekken.

Naar Nemo gingen we. En daar bleek dat onze school niet de enige was die een studiedag had. Het was hartstikke druk. Maar wat wel heel erg leuk was, is dat er een heleboel kinderen van de oude school rondliepen. Zomaar. Het leek wel een schoolreisje en een soort reunie. De meiden renden met elkaar van hot naar her en ik kon lekker bijkletsen met een leuke moeder.

Een lange, drukke en heel gezellige dag!








Sneeuwbal?


Toen we vandaag na een lange leuke dag thuiskwamen, zakte ik een beetje door mijn knie├źn en zag iets moois.



(edited, inderdaad... de maan!)

Lezen

Lezen, wat is het toch heerlijk. Niet alleen boeken, daar kom ik de laatste jaren eigenlijk veel te weinig aan toe -al heb ik nu weer een boekenleesbevlieging-. Maar letters in het algemeen. Op internet, dol ben ik op alle berichten, gecombineerd met foto's. Tekst en beeld samen maken me gelukkig. Of tijdschriften, heerlijk om lekker te ontspannen en gewoon een beetje plaatjes te kijken en simpele verhalen te lezen. En dan de boeken die geen roman zijn: boeken waar je van kunt leren. Over tuinieren, hardlopen, fotograferen, photoshop, de geschiedenis van de omgeving. Dol ben ik erop. Ik verslind ze, vooral bij de bieb.

Vandaag gingen we weer eens met zijn allen. Isa was er speciaal voor thuisgekomen en had niets afgesproken. Samen brachten we Lotte naar ballet en doken we een tearoom in om wat te drinken en een puzzel te maken uit de schoolkrant. Ook leuk om te lezen, die verhalen van de kinderen.

Na ballet de bieb in, in no-time hadden we een grote tas vol nieuwe boeken. Wat beter kun je hebben op de koude woensdagmiddag, waar het waterig sneeuwt en de druppels smelten op de warme ramen. Waar Isa de kachel heeft aangemaakt, we thee drinken en appeltjes eten. Lotte bladert door haar boekjes, maar kan zichzelf ook al echt voorlezen. Fascinerend is dat, hoe kinderen zich dat zelf aanleren. Ze kan gewoon zomaar lezen.

Isa begint in een boek en ze kan niet meer stoppen. Ze blijft maar lezen en lezen. Als we gaan eten, wacht ze met het wegleggen van het boek tot het echt niet anders kan. Na het eten duikt ze er meteen weer in. We kijken samen een filmpje (Kruistocht in Spijkerbroek, dat boek vond ik ook zo mooi, maar is best aardig verfilmd) en in de tijd dat ik thee zet, leest ze snel weer een pagina. Ook in bed leest ze door. Tot Joost echt het licht uit doet. Zo jammer vindt ze het. Maar het is al laat en ook al mag ze morgen uitslapen (we zijn vrij!), het is toch tijd om te slapen. Morgen een nieuwe dag, met nieuwe boeken.













Weekenddingen

Mijn moeder was jarig dit weekend en de meisjes hadden mooie cadeautjes voor haar gemaakt en ingepakt.


Ze vierde het met twee vriendinnen in een huisje in Egmond, waar we met zijn allen heerlijk gegeten hebben.
Met feestvuurwerk toe.
Toen we om 8 uur op tijd weg wilden en de deur open deden, was de wereld opeens weer helemaal wit. Het was een enge gladde rit, weer naar huis. Het bleef maar sneeuwen. De strepen op de weg waren niet meer te zien en ondanks dat ik heel langzaam reed, gleed ik bij stoplichten zo een stuk verder dan ik wilde. Gelukkig was het rustig op de weg.

De hele nacht sneeuwde het door en de volgende ochtend lag er echt een enorm pak. Lotte vond het zonde van al haar werk in de tuin. Van haar hoefde het niet meer, die sneeuw. En hoewel we nog wel mooie beelden van sneeuw maakten in de tuin, had ze geen zin in een wandeling buiten.
Echt. Geen. Zin.

We dachten nog: die ontdooit wel als ze eenmaal in de auto zit. Maar nee hoor, wat we ook probeerden aan grapjes en lieve woordjes, Lotte keek Boos. En ze zei helemaal niets meer. Ze hield haar mond stijf dicht. De hele wandeling lang.



Maar gelukkig kwam het weer goed toen we weer warm thuis waren, waar we de kachel opstookten en de kaarsjes aanzetten. Isa speelde een potje dammen met Opa. Oma las Lotte voor. Joost dook de keuken in en ik dronk een kopje thee. Weekend.


De tuin

Toen we hier kwamen wonen was de tuin zeg maar, nogal eh, verwaarloosd. Brandnetels stonden overal, manshoog. Groot hoefblad woekerde -op zich heel mooi- langs de slootranden. De bomen verdrongen elkaar en benamen elkaar het licht. Er stonden lelijke en oude exemplaren tussen. Uit de krachten gegroeide coniferen, dat soort werk.

We hebben tijdens de verbouwtijd al heel veel aandacht aan de tuin besteed. Joost vooral heeft enorm veel gesnoeid. We voerden oorlog tegen de brandnetels, trokken onkruid eruit, maakten paadjes en zichtlijnen. En toen kwam de winter en hadden we alle zicht van de wereld. Op heldere dagen kunnen we de omliggende dorpen en stadjes zien liggen. Zien we de trein in de verte gaan, zien we de lichtjes van het voetbalstadion een eind verderop. De tuin is leeg en kaal.

Maar nu de sneeuw weg is, komt er opeens overal groen de grond uit. We zijn zo benieuwd. Fantaseren iedere dag wel over hoe het straks zal zijn. Onze eerste lente in de tuin. Ik kan het me nog niet voorstellen. Maar wat hebben we er zin in!





Lotte

Vanmiddag uit school wilde Lotte graag spelen. Met iemand van de oude school. Maar zo over de telefoon lukte het niet om iemand te pakken te krijgen, die niet al iets anders had. Ik vond het zo jammer voor haar, maar toen ik terug kwam van boodschappen doen, had zij nergens last van. Samen met Joost was ze druk bezig in de tuin. Met een harkje en een schepje. Met speelgoed wat ze opeens terugvond.
En zo werkten we lekker buiten. Vuurtje aan voor het vuurwerkpapier en karton dat nog her en der tevoorschijn kwam. Frisse lucht. Het terras sneeuwvrij scheppen en aanvegen.



En binnen maakte Lotte zelf warme choco terwijl ik nog buiten bezig was. En ze rommelde lekker verder. Toen ik binnen kwam, wilde ze op de foto met de bloemetjes -overgebleven uit een boeket-.
En toen vroeg ik of ze ook gewoon kon kijken, dat ze niet zo hoefde te lachen op de foto. Ze realiseerde zich op dat moment volgens mij dat ze moe was. Dus kropen we ieder met een eigen boek op de bank.

Kleur het grijze

De ochtend van de blue monday was dan wel niet zo blue, maar ik merkte deze week toch wel het grijs van januari. Zelfs ondanks dat nog steeds niet alle sneeuw gesmolten is, is het grauwig en grijzig. En ik kijk echt wel naar de mooie dingen. En die zijn er ook genoeg. Al hardlopend langs de dijk, waarbij ik opeens zoveel meer geluid hoor dan de afgelopen weken. De vogels hebben de lente al een beetje in hun kop. En ook binnen, na het werken, met knappend hout in de kachel en een boek op de bank. Naar huis lopen in het donker, na een sportles en opeens zoveel sterren in de lucht zien, met een maan die weer steeds voller wordt. Genoeg dingen om te plukken.

Maar in januari moet ik daar wel meer moeite voor doen. Mijn energie is in deze maand gewoon sneller op. Ik kan minder hebben en het lijkt wel of er meer prikkels zijn. De echte winter lijkt voorbij (al hoop ik nog op echte vrieskou en kunnen schaatsen), en het duurt nog veel te lang voor het echt lente wordt.

Maar een stukje oplossing is snel gevonden: kleur in huis.






Dit vinden anderen leuk nu