Airstream Living



Gisteren was het dan zover. We gingen de Airstream inwijden. Echt inwijden, met een heuse vakantie. En het is waar. Zodra je het gevaarte hebt aangekoppeld en met heel wat stuurmanskunsten op de weg hebt, voel je de vrijheid! Wie doet ons wat. Dat gevoel.


De meisjes hadden hun knuffels bij zich.



En midden op de Afsluitdijk hielden we een eerste vakantiestop. Even kijken wat voor view de 'room with a view' hier heeft. (en nieuwsgierigerds kunnen nu ook lekker even binnengluren. We hebben er nog niks aan gedaan, aan het interieur. Komt misschien nog wel, maar voor nu vinden we het zo al genieten! Groot is ie he? Het voelt gewoon als een huis! Ons eigen huis op wielen!


En dit is ons uitzicht, tijdens een potje Ligretto. Daar had Isa zich zo op verheugd. "En dan kunnen we onderweg gewoon Ligretto gaan spelen?".


Natuurlijk moest ik eerst even ijsfoto's maken. Geen winterdag zonder ijsfoto's tenslotte.



Lotte legt vast hoe ik word ingemaakt...


Nog wat verder tuffen en dan arriveren we in Friesland, bij onze lieve vrienden. Met veel stuurmanskunst stuurt Joost ons huis zo de tuin in.




En daar stond ie dan te stralen in het zonnetje dat plotseling stiekem even doorkwam. Lekker naar buiten, met de slee, even een stuk lopen in het bos.





Toen we terugkwamen schemerde het al. We maakten het vuur aan, twee vuurtjes wel te verstaan. Gingen zitten met warme dekens en gluhwijn, tot het echt helemaal pikkiedonker was.







En na een heerlijke avond, vol lekker eten, gezellig bijpraten en samenzijn, doken we ons warme bedje in de Airstream in. Buiten vroor het behoorlijk, maar binnen was het heel goed te doen. Een kacheltje hield de temperatuur op zo'n 10 graden, bovendien hadden we dikke dekbedden. Lotte viel maar een keer uit bed en we sliepen uit tot half 9!

De volgende ochtend zag ik de ijspegels hangen aan de buitenkant. Als we het zo al zo ontzettend leuk vinden, dan kan ik alleen maar heel blij gaan glimlachen bij het idee aan de nieuwe avonturen die we met onze Airstream gaan beleven!


Jarig













Ik was jarig gisteren. Ging mijn laatste levensjaar als dertiger in. Oh help. Maar ook weer niet zo erg, het leven wordt er alleen maar leuker op, volgens mij. Maar al met al zit ik deze dagen niet zo goed in mijn vel. Eindejaarsmelancholiek, verdriet om wat er aan de hand is, de donkere dagen. Een oorzaak is niet altijd duidelijk te noemen, maar het gevolg is dat ik de neiging krijg een cocon op te zoeken. Rust, geen gedoe, terug naar de basis. Gebekte bezems, zoals Lotte zou zeggen.

Dat ging goed met Joost. We maakten een mooie wandeling. En 's avonds kookte hij heerlijk -echt zalig!- voor mijn twee oudste en liefste vriendinnen. Dat was fijn. Heel fijn.

Om 10 uur 's avonds was ik bekaf. Wilde snel mijn bed in, maar ging nog even foto's uploaden. Om te ontdekken dat mijn computer gehackt leek. Ik ben tot 2 uur 's nachts in de weer geweest om 'm weer op te schonen en rolde toen stuiterend mijn bed in.

Niet echt mijn idee van lekker laat naar bed gaan, maar goed. Take life as it comes....






Kerst

Dit was onze kerst.

Op 't nippertje -dankzij mijn mama- een lamp boven de tafel. Een heel kerstige inmiddels. Dank je mam!


Een heerlijk kerstontbijtje, met alles wat we nog voorhanden hadden. Want dit jaar zou ik het relaxed gaan doen. Eerste Kerstdag bij familie eten, tweede Kerstdag zouden we nog wel zien. Wat was dat heerlijk!


De meisjes doften zich ieder op hun eigen manier op, hadden er goed over nagedacht over wat nou de beste Kerstkleding zou zijn. Lotte in haar warme winterjurk, want die past goed bij Kerst. Isa helemaal in het paars, want dat vond ze mooi. En allebei opgemaakt. Met mascara en oogschaduw en haren netjes gekamd.

En dan poseren. 2 tellen. Omdat ik het ze vroeg. Lief van ze he?


Onderweg naar het Haagse nog even wandelen. Terwijl een sneeuwstormpje losbarstte.


Maar het was wel heel kerstig en knus, in het bos.


Met echt veel sneeuw.


En een vader die sleetje kan laten rijden, maar dan zonder slee.



Ze moesten zo hard lachen dat alle keurige Wassenaarse wandelaars opkeken. Heel vriendelijk, dat wel.

De zon kwam nog heel even door.

Ik kon nog net op tijd bukken.


Dat vond Isa wel grappig.


En de rest van de middag en avond was heerlijk relaxed. Heel gezellig met zijn allen. Met Berend, die gewoon al kan staan. Een uitgetelde hond, heerlijk eten. Kindertjes met hun eigen kersttafel en daarna een leuke film (of elkaar, en lekker spelen). We konden gewoon ongestoord kletsen en genieten van het kerstdiner.









Erg ontspannen en fijn!

(en nu ga ik snel naar beneden, want over een kwartiertje ben ik jarig!)

Dit vinden anderen leuk nu