Zomertijd

Bofkont ben ik. Ik heb een Iphone. Een Iphone 4. Gekregen. Zomaar van Joost. Hij heeft voor zijn werknemers een heleboel abonnementen, die natuurlijk ook zo af en toe verlopen, waardoor hij 'gratis' nieuwe telefoons mag uitzoeken. Dus Isa bofte en kreeg mijn toestel (en heeft in een dag meer mogelijkheden ontdekt dan ik in het voorgaande jaar). Ik bofte en kreeg een nieuwe Iphone. Nog even gedoe met installeren en gegevens van telefoon 1 op telefoon 2 zetten en een microsim activeren en leren bellen en foto's maken. Maar ik ben los hoor!

Isa geeft me les en maakte al een foto van ons samen.


(ik ben wel toe aan een beetje botox op mijn voorhoofd, zo vergeleken met mijn dochter).

En nu kan ik zomaar onderweg en tussendoor allerlei mooie plaatjes en filmpjes maken.

Van de extra lange avond door de zomertijd. Heerlijk om na het eten nog even buiten te spelen. Een rondje te fietsen, in het licht naar Pilates te gaan, nog even in de tuin te werken.



En zo kon ik ook vanmorgen om half 8 vastleggen hoe de zon opkwam boven Amsterdam Zuidoost. Ook mooi. Al mogen ze de ramen wel even lappen ;),



Zandvoort Circuit Run


Tatadadaaaa! Ik heb 'm gelopen hoor! En helemaal uitgelopen ook nog. En ik heb er zelfs van kunnen genieten. Maar oh, wat was het zwaar!

Was blij dat ik vroeg weg was gegaan. Sluiproute langs Santpoort genomen en mooi op tijd in Zandvoort. Al om een uur of 12. Vriendin S. stond in de file. Ze wilde de trein nog nemen, maar die ging maar eens in het half uur en dan zou ze het niet redden. Ik moest toen mijn tas en telefoon afgeven en heb haar dus helemaal niet meer gezien. Jammer. Ik dacht even dat ze teleurgesteld weer terug naar Amsterdam was gegaan. Maar gelukkig, zo hoorde ik achteraf, bleek ze net op tijd toch met de auto Zandvoort te hebben bereikt en was het rennen geblazen van de parkeerplaats naar het Circuit, direct het startvak in, waar de laatste lopers startten. Ik was toen al weg, al stond ik ook redelijk achteraan. Tegen de tijd dat ik de start over was, kwamen de eerste wedstrijdlopers al weer binnen, zo ongeveer.

Het was onwijs druk, maar genoeg ruimte om te lopen. Wel even wennen aan de scheve weg en de scherpe bochten, ik liep steeds meer dan een kilometer tussen de kilometerbordjes. Had beter moeten afsnijden denk ik ;).

Wat was het zalig weer en wat een geweldig leuke sfeer! DJ's aan de kant, trommelaars, bands. Heel veel muziek. Echt gezellig! De eerste 4 km op het circuit gingen dan ook moeiteloos. Heel even gewandeld bij de verzorgingspost en een paar slokjes AA gedronken. Toen een kilometertje tot het strand. Het was net vloed geweest, een heel stuk heel mul zand, erg zwaar. En maar een smal randje om te lopen op hard zand. Er liep voor me iemand die net te langzaam was, maar het lukte me niet om hem in te halen door het rulle zand ernaast. Ben toen heel even gaan wandelen om mijn Ipod aan te zetten. Met een muziekje op kon ik opeens een lekker loopritme vinden. Dat ging wel heel fijn. Voor ik het wist konden we het strand weer af. Dat was echt zwaar. Heb dat stuk ook gewandeld. Heel mul zand, berg op. Zelfs nog even een minuutje gewandeld op het rechte stuk en toen weer begonnen. Steeds maar tegen mezelf gezegd: "ik kan dit. Hardlopen is leuk. Het zonnetje schijnt. Ik kan dit. Hardlopen is leuk. Het zonnetje schijnt." En dat hielp me er weer doorheen. Hoefde bij de verzorgingspost ook niet te stoppen, lekker doorgedieseld. Heel rustig, maar wel in een tempo. Het was wel even een saai stuk, maar daarna kwamen we in het centrum en was er weer heel veel publiek en muziek. Echt supergezellig! Wat een sfeertje. Het was natuurlijk ook prachtig weer, echt een eerste stranddag. Iedereen op terrasjes, lekker buiten. Ik lopen ertussen. Heel trots dat het nog ging. Bij de 10 km ging ik mezelf voor de gek houden. Doen alsof het de Damloop was. 'Okee, nog 6 km, dat is dus nog maar een dik half uur, dat kun je' En ja hoor, dat sleepte me er ook weer doorheen. Het laatste stuk voor het circuit, moesten we een paar honderd meter over een soort grindpad lopen. Echt heel vervelend liep dat. Maar daarna renden we het circuit weer in en was de finish al in zicht. Ik was te moe om nog echt te versnellen, dat lukte pas de laatste 20 meter ofzo.

Sjonge, wat was ik moe. Maar blij ook! 12 km gedaan. En binnen mijn streeftijd van 80 minuten. In 79 nogwat. Nog heel langzaam, zat echt in de achterhoede, maar ik heb wel gewoon 12 kilometer gelopen op een behoorlijk zwaar parcours.

En achteraf hoorde ik dat ik wel 2 minuten sneller was dan mijn vriendin, die bij andere loopjes altijd sneller was dan ik. Maar ja, die had ook zo'n vervelende start. Desalniettemin vind ik het stiekem wel heel leuk. Ben ik ook een keer sneller. Sorry Suus ;).

Ben na de finish meteen naar de auto gelopen, niet eens gerekt en gestrekt. Wat gedronken, appeltje gegeten en naar de jarige Opa Jan om daar te douchen en een heerlijk koud biertje te drinken en te zien hoe mijn lieve neefje dat net 1 is geworden voor het eerst kon lopen! Cute!







En deze foto's waren bij de finish he... Alsof het me geen moeite heeft gekost ;)

What the world eats

Intrigerend.
Confronterend.
Bijzonder.

Een tijdje geleden klikte ik op Twitter een link aan. Een fotoserie, altijd interessant. Maar deze klikte ik helemaal door en bleef daarna in mijn hoofd rondzingen. Vanavond google ik, tot ik 'm weer terugvond.

Het is een serie van een fotograaf, Peter Menzell. Hij fotografeerde 30 families in 24 landen. De familie in hun leefomgeving, met hun voedsel van een hele week. Netjes uitgestald en neergelegd. Op een wijze die al veel zegt. Over hoe mensen wonen. Over gezinsliefde. Over het verschil tussen arm en rijk. Het is confronterend. Intrigerend. Bijzonder.

Spektakel

Voor het eerst weer buiten eten in de tuin.
De kinderen metzonderjas op de trampo.
Autoraampje open omdat het te warm is in de auto.
Zonder jas in de tuin aan het werk.

Jaja, het is voorjaar!

En wat was het gisteren weer een mooi spektakel.


Mooie Mistige Morgen

Misschien is het een voorbode op de zomertijd, maar vanmorgen was ik al vroeg wakker en lag ik nog nasudderend in bed te genieten van al het vogelgezang. Jeminee, wat waren die beestjes al in de weer!

En toen ik buiten kwam, snapte ik waarom ze zo vrolijk zongen, twieterden en gakten. Het was gewoonweg prachtig buiten.

Mijn autoritje naar de laatste werkdag van deze week was gewoon een feestje.














Rapapapa! *Tromgeroffel*


Weet je nog dat we een bloemenveld hebben ingezaaid op het weiland?

Nou. Dat lijkt nu echt op te komen.

Spannend he?!




Lang leve de lente

Het is lente vandaag!
Echt lente!















Maan


Bijna had ik 't gemist. Het was zo'n heerlijke dag buiten geweest. Met in de tuin werken en in het zonnetje lunchen en wel elf hele kilometers hardlopen door schattige dorpjes met springende lammetjes in tuinen.

Rozig van de wijn en het heerlijke eten, dat Joost en Rob hadden gemaakt, was ik in slaap gevallen op de bank. Eigenlijk wilde ik naar bed gaan, maar ik dacht, nog even mijn computer bekijken. En daar zag ik het mooie logje van Francine over de Maan.

Ja, en toen kon ik natuurlijk niet meer vroeg naar bed. Ik trok een vest aan en mijn laarzen en snelde de dijk over. De volle maan hoog aan de lucht. Het was zo licht dat ik bijna gewoon zou kunnen lezen. Het water was glad en reflecteerde het licht. Ik hoorde wat vogels in de verte en zag de lichtjes van weer een andere stad dan Francine zag. Ik maakte foto's en bleef zitten tot ik echt koude handen en een koude kont had.







Dankjewel Francine, voor reminding me!

Lentemorgen

Wat was het een mooie morgen vanmorgen. Op de fiets een rondje door het dorp. De eerste lammetjes staan alweer op de dijk, een stukje verderop. En het strand, dat is opeens zo breed, door alle stormen van afgelopen tijd.








Dit vinden anderen leuk nu