Skip to main content

Posts

Showing posts from July, 2011

Bijna op vakantie

Het is altijd een beetje een gekke tijd, zo vlak voor je op vakantie gaat. Ik kan me wel herinneren dat het enorm stressvol was. Tussen einde werk en weggaan, toch nog van alles willen regelen, inpakken, schoonmaken en doen. Dat doen we dit jaar anders. Al de hele week zijn we een soort van vrij en heb ik alle tijd om rustig voor te bereiden en leuke dingen te doen. We weten nog niet wanneer we precies weggaan. Maandag, dinsdag, of misschien toch nog vandaag? Neuh, vandaag blijft nog een vriend eten en genieten we nog even van de mooie camping hier. Maar morgen gaan we wel weg.
En dan is zo'n laatste dag toch nog druk. Opa en Oma komen op het huis passen. Zo vieren ze hier vakantie. Geven ze de kippen, cavia en de kat eten en jagen ze de inbrekers van het erf. Het maakt dat ik extra graag het huis schoon achter laat. Dus badkamer poetsen. Bedden verschonen op de logeerkamer. Alle kamers boven meteen schoonmaken en dweilen. Intussen de airstream inpakken. Kleren in de kastjes, keuke…

Nieuwe liefde, dubbel D

Je zou maar een man met een hobby hebben. Ik heb er zo eentje. Ik ben komende tijd weduwe, want mijn liefde heeft een nieuwe liefde. Een Dubbel D (ekker). Daar kan ik niet tegenop ;).
Hier komt hij met haar aanrijden, dwars door het weiland. Gelukkig maar, dat hij haar gewoon naar huis durft mee te nemen.


En daar staat ze dan. In vol ornaat. Joost ziet haar al helemaal voor zich, als ze haar make over heeft gehad. Ik zie zijn plezier. En ook wel een klein beetje de roestbak die het nu is.

Maar dan wel een roestbak met veel mooie details.
 Ze reed jarenlang tussen Nottingham en Londen, schijnt. Stond in Nederland op festivals. En toen heel lang in een weiland. Tot Joost haar vond en adopteerde.



Dubbel D en ook nog eens een prachtig uitzicht. Wat wil je nog meer.



Hier komt ooit een dakterras. Met keukentje. En biertap.





En hier kun je dan zitten en van het uitzicht genieten.









Les enfants du paradis

Een zomertraditie. Dat is het inmiddels wel. Volgens mij ging ik er zo'n 22 jaar geleden voor het eerst heen, naar het Amsterdamse Bostheater. En sindsdien heb ik vele voorstellingen gezien. En dit jaar weer. Vaak maakt het niet eens uit wat voor stuk ze spelen. Het is altijd een enorme belevenis. Vorig jaar vond ik het stuk zelf nogal traag, dit jaar zou ik wel zien.
Het was allereerst al heerlijk weer. Wat een bof na al die regen van de afgelopen tijd. Die regen is voor veel mensen vervelend, maar voor zo'n zomertheater die het van deze maanden moeten hebben, is het extra naar. Ik hoop ook echt dat de rest van juli en augustus topmaanden voor ze zullen worden.



Ze speelden Les enfants du paradis. Het deed meteen een belletje rinkelen. Voor mijn Franse literatuurlijst had ik dat boekje gelezen. Maar ik bleek fout te zitten. Dit was een heel ander verhaal. En zo spectaculair!

Maar het begon natuurlijk heel relaxed, met een picknick. Dit keer niet op de banken, maar op het podium…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more