Hoera, hoera, hoera! Pulletjes!


We hebben hier veel vogels. Aan het einde van de winter tigduizend ganzen en allerlei soorten eendachtigen. Het voorjaar begint pas echt bij het geluid van de grutto. Kieviten, scholeksters. Maar ook aalscholvers en af en toe zelfs een lepelaar. Ik zie hier fazanten, buizerds, heel veel buitelende zwaluwtjes. Kraaien en eksters. Een wulp, met zo'n kromme snavel. Waterhoentjes en meerkoeten (al vergeet ik altijd het verschil). Musjes, meesjes en zwartwitte piefelepoefjes. Gewone reigers en witte reigers (al heten die zilverreigers volgens mij). 

Ik vind het prachtig. Allemaal.

Maar het allerblijste ben ik nog wel als ik dan eindelijk weer gewone eendepulletjes zie!


Uit mijn leven geknipt, stukjes dag, vastgelegd met mijn Iphone

Ik fiets het korte stukje van school naar huis. Haren in de wind. Jas extra goed dicht, want 't is koud. Daardoor zuig ik alle stukjes voorjaar die er onmiskenbaar zijn maar gewoon extra op. De bermen geel en wit van koolzaad en fluitekruid. 


In de tuin scharrelt de laatste tijd vaak een haas rond.


De regen heeft in ieder geval één voordeel. De violen bloeien als nooit tevoren.


Het is bijna zover. Dé Voorstelling.


Tadadaaaaa. De eerste echte oogt uit de moestuin. En lekker dat ie smaakte! Met zijn drietjes deelden we deze radijs eerlijk.


Puur genieten. Vuurtje stoken. Deeg maken. Lekkers erop. Buitenleven. Klaar met werk. Tijd voor elkaar. Een wijntje, olijfjes en heel veel vakantiegevoel. Dit is geen #kleingeluk, maar het grootste geluk dat er is.







Hoeveel mooier kan het leven worden?


De meisjes zijn geld aan 't verdienen. 20 cent per emmer schelpjes die ze vanaf het strand de dijk over sjouwen, de tuin in.


Werk in uitvoering. Van de week waren ze met zijn drietjes aan het timmeren. Netjes naast elkaar. Superteam.


Regen. Regen. Regen.


Maar als je goed kijkt, schijnt toch wel ergens de zon.


Zwanen met jonkies.


Ik bof met mijn werk. Kom op de mooiste plekken, bij de interessantste organisaties, spreek steeds weer leuke nieuwe mensen. Altijd anders. En deze dag in Utrecht.


Met wonderschoon uitzicht.


Als Joost het gras maait, laat hij altijd stukjes over, waar dan heel veel madeliefjes bloeien. Dan kan ik niet anders dan daarin gaan liggen en naar de wolken staren.


Het veulen. Dat staartje. Zoooo lief!



Oeh, lekker eten! Met wederom radijs uit eigen tuin.


En heel veel kruiden uit de moestuin, en uitjes. Zo leuk om te koken met versgegroeid spul. Alsof alles net wat lekkerder smaakt.


Van heel dichtbij is zelfs de stomste regendag mooi.





En daar gaan ze weer hoor. Een heel weekend 'kamp' op de manege. Met spooktocht, urenlange buitenrit, gezelligheid en veel paardenmeisjes.




Lotte met de voorspeelmiddag voor viool. Grappig om het verschil te zien tussen paardenkinderen en vioolkinderen. Allebei evenleuk!


Bij mijn moeder thuis.



Het groeit! En Isa is een beetje moe, maar wel schoongedoucht terug van ponykampweekend.


Hoinks. Een stralende dag. Ik wist niet meer dat 't kon.



De kuikens voor het eerst vrij aan het scharrelen in de tuin.


Jaja, het is er toch van gekomen. Het duurde een tijd voor ze aan elkaar gewend waren, maar nu lijken ze zelfs een soort van vriendschap te hebben gesloten.




De kruiden tieren zo welig in de moestuin. Joost maakte er zalige pesto van!


Weer zo'n mooie werkplek. In Rotterdam deze keer.


En na de prachtige dag voornamelijk in files, besprekingen, workshops en op de snelweg te hebben doorgebracht, kwam ik 's avonds thuis en was het toch weer meteen vakantie.


Vanmorgen zag dat er meteen weer heel anders uit.


Isa kreeg slecht nieuws deze week. Haar lieve verzorgpony Bambi, waar ze al maandenlang trouw twee keer per week naar toe gaat, weer of geen weer (vaker geen weer, trouwens), die is plotseling verkocht. Het ging zo snel, ze kon amper afscheid nemen. Maar gelukkig lukte dat vandaag toch nog. Even genieten van de tijd samen en lunchen bij La Place.


Zodat ze daarna nog de hele middag kon knuffelen met 'haar' pony. Wat zal ze 'm missen. Maar -ben echt wel trots op haar-, ze heeft zich snel over haar verdriet heen gezet en is vooral bezig met alles wat nog wel mogelijk is.




Kijk nou wat zich zomaar tussen de kruiden heeft genesteld! (en zo is het net een hartje ook nog eens)


Eindelijk ook eendenpulletjes!

Dit vinden anderen leuk nu