Het laatste zomerweekend (denk ik)

Dat was een cadeautje. Gewoon nog een zomers weekend! Dat kwam vast omdat ik het weekend ervoor vooral ziek in bed had doorgebracht. Coulant van de zomer, om een toegift te doen. 

Ik was gelukkig weer opgeknapt. Zo opgeknapt dat ik weer een langzame lange duurloop aandurfde. En waar ik de Damloop moest laten schieten, liep ik nu -Tsjakka- een dikke 18 km. Weliswaar deed ik er wel 2 uur en 20 minuten over, maar dat mag de pret niet drukken.


Voor het eerst in tijden weer bloemen gekocht voor in huis. Zeeuws knoopje, die vind ik zo mooi.


En grote rode herfstbloemen.



De meisjes gingen samen koken. Wat superlief van ze. Ziet er idyllisch uit he? Zal ik dan maar niet verklappen dat ze vlak hierna ruzie kregen en elkaar in de haren vlogen.


Isa is goed bezig met haar Engelse woordjes.


Ik ben goed bezig met de dagelijkse plankjes.


En de tuin is goed bezig met paddenstoelen. Deze was een beetje zielig, omgeknakt.


Wow!




Ik stoeide met mijn fisheyelensje.




En de kat zocht het hogerop.




De zoveelste mooie zonsondergang.


Zondag liep ik twee stukjes met Francine mee. Waar ik me ongans train voor de Halve Marathon en dat doodeng vind, is zij gewoon bijna klaar voor de hele marathon. Enorm veel respect voor. Om haar lange duurloop van 30 km een beetje te doorbreken liep ik even mee. Beetje kletsen, afleiden en winegummetjes voeren. Wat een topper is het!


Daarna ging ik met Lotte op pad. We wilden eigenlijk naar het bos, maar dat lukte niet meer helemaal. Als alternatief gingen we dan eindelijk voor het eerst Geocachen. Een soort digitaal schatzoeken. Gestuurd door de GPS. Bij ons in de buurt zijn heel veel geochaches verstopt. We vonden er twee. Onder toeziend oog.








Thuis deed ik nog een plankje, ondertussen omver geknuffeld door Rolo, die dat wel interessant vond.


Plat. Met Rolo.



Gewoon plat. In het zonnetje. Had ik al gezegd dat het zo'n heerlijk stralend weekend was?


Zo stralend dat Lotte besloot dat ze nog wel een keertje kon gaan zwemmen. Dapper ding. Ik durfde niet. Maar maakte er wel foto's van.



Helemaal kopje onder ging ze.


Dag september, dag zomer!

Pluk de dag

Weer een overzicht van geplukte stukjes dag.


Schardam.


Rolo was kwijt. Hij kwam niet bij de deur kijken 's morgens, hij liep niet mee over het land en erger nog, hij kwam niet aangerend voor het eten. Een dag of 5.

Maar toen opeens: tadaaa, was hij er weer. (Twee dagen later ging Rocky op pad, ook weg, 3-4 dagen, maar gelukkig stond ook hij vanmiddag plotseling weer voor mijn neus).



Weer eens een renrondje.


Bijzondere kastanjes. Volgende week vertel ik waarom.



Verweneten!


Wat boffen we enorm met alle mooie ochtenden en avonden. Het lijkt wel iedere dag theater.


Het gras begint weer te groeien.


Nou moet dat ook wel en is er nog een weg te gaan. Maar toch. Ik zie mogelijkheden.


Herfst.


Veranderingen op komst. De dijk wordt aangepast. Er komt een flink stuk land voor de dijk, met een brede sloot en moeasachtigheden. En dan is het maar de vraag of er daarachter weer een nieuw strandje komt aanspoelen. Voor heel veel mensen langs de dijk is het naar. Wij kijken nog met open geest. We zien wel hoe het wordt. Niet al het nieuwe is per definitie slecht.



Die luchten. Dat licht.




Daar kun je wel naar blijven kijken toch?




Het zijn eigenlijk buitenkatten, maar soms sneaken ze binnen en hangen ze lekker op de bank.


Ook wel weer leuk om het binnen weer gezellig te maken. Straks de haard weer aan.



Werksnackje. (bijzondere combi, ik weet 't, maar ik heb steeds de hele dag door continu honger).


Er wordt gewerkt in de tuin. De knotwilgen geknot.


Airstream-selfie



Het zijn van die fijne stukjes dag. Hard gewerkt, vierkante ogen. En dan op weg naar het weiland mijn schouders lekker los. Geur opsnuifen, gras aan mijn voeten voelen. Zon op mijn gezicht.



De trots van het pluktuintje deze week.



Alsof ie in brand staat.


Wat is Nederland toch prachtig.







Dit vinden anderen leuk nu