Sportief weekend


Het begon al goed. Miljonair in stappen! Sinds ik mijn Up heb, begin april, heb ik dus 1 miljoen stappen gezet! Leuk he? Op naar het volgende miljoen.


Vroeg op pad. Mijn favoriete zomerontbijtje: beschuitje met aardbeitjes, yoghurt, muesli en het een en ander aan zaden. Lotte en vriendin afgezet bij het TalentenTheater waar ze een eindfeest hadden.


Eigenlijk zouden we met wat loopmaatjes een stuk gaan hardlopen, maar dat ging op het laatst niet door. Maar nu ik er toch was, ging ik alleen wel een stukje lopen. Ik had een kilometer of 8 in mijn hoofd en zou het rustig aan doen, RunWalkRun met 700 meter hardlopen afgewisseld met 300 meter wandelen. Met mijn knie had ik de afgelopen dagen maar weinig gelopen. Niets forceren. Wat een prachtige uitzichten zo met die wolken. De eerste twee blokjes waren zwaar. Mijn benen waren zwaar, het ging niet lekker, maar ik genoot zo van het uitzicht. Het derde blokje kwam ik opeens in een soort flow, heel relaxed, rustig lopen. Lekker wandelen tussendoor. Genieten van alles om me heen. Ik besloot niet te keren waar ik eigenlijk van plan was, maar gewoon verder te lopen langs de dijk.


Nog maar een stukje verder langs Schellinkhout, richting Wijdenes. En toen ik daar eenmaal liep en de prachtige vogels zag in het vogelmeertje, besloot ik dat het wel lekker ging, ik zou via Wijdenes wel een rondje maken. Bij een splitsing zag ik ook een bordje met wandelpad. Ik vroeg een vrouw die daar haar hond uitliet of dit ook weer terug naar Schellinkhout zou gaan. Ja hoor zei ze, dit pad slingert heel leuk die kant op. Dat klonk aanlokkelijk. Maar als snel bleek het pad door de weilanden te gaan, over hobbelige bodem met best lang gras voor mijn wat inmiddels sjokkende tred.


Het was wel drie kilometer door de weilanden en ik heb er anderhalf van gewandeld. Het was intussen flink warm geworden, en de zon scheen steeds meer tussen de wolken door. In Schellinkhout kon ik gelukkig mijn waterflesjes bijvullen en gestaag liep ik verder. Wel wat vermoeider, maar het bleef maar lukken om de 700 meter steeds hard te lopen. Dat is het leuke van RunWalkRun. Door het wandelen ben je zo opgefrist dat je weer goed op je loophouding en het ontspannen lopen kunt letten. Al is het ook wel zo dat naarmate de vermoeidheid erin sluipt (bij mij was dat nu na een kilometer of 14 al) het steeds zwaarder wordt om weer te gaan hardlopen na zo'n wandelpauze. Mentale training, denk ik dan maar.


Totaal niet ingepland, maar het ging zo lekker, dus ik liep mijn auto nog even voorbij om de Halve vol te maken. Best trots! En vooral op hoezeer ik genoten had en hoe ontspannen het voelde. Heel anders dan mijn vorige. Ik nam een snelle plons in het IJsselmeer om af te koelen en het zweet af te spoelen. Wat een superbegin van de dag!

Thuis ontdekte ik echter dat ik een beetje dom was geweest. Het miezerde nog die ochtend en ik had alleen mijn gezicht ingesmeerd. Mijn rug was een beetje verbrand. Niet zo slim.


's Avonds gingen Joost en ik samen gezellig een hapje eten en omdat het zo'n mooie avond was ook nog een stukje fietsen. Wat wonen we toch mooi (als je van vlak en leeg houdt, zei Joost).






De blijheid zette zich voort met de brievenbus: een liefleukmooi kaartje, twee landkaarten voor de vakantie en een boek om in de vakantie te lezen. Voorpretpakket!



Ik nam nog een beetje vakantiegevoel in de caravan, waar ik de zon onder zag gaan met mijn benen omhoog.






Wat een heerlijke dag!

Een koffer vol geluk


Het werd wel weer tijd om flink in de tuin te klussen, alles is zo hard gegroeid. Maar na een dag binnen, is het heerlijk om 's avonds tussen het groen te zitten. Kipjes scharrelend om me heen, Ganzen lawaai maken op het naburige weiland, zwaluwtjes die mooie capriolen uithalen. En de tuin die weer een beetje vorm krijgt,


Er is weer een kipje verdwenen. Van de 7 kuikens zijn er nog 4 over. En dat terwijl ze al bijna zo groot zijn als hun ouders. Het is niet anders, vrees ik, op het platteland. Het extra beveiligen van het hok heeft in ieder geval niet gewerkt, het was 's nachts gebeurd. Gewoon maar afwachten of de rest het houdt, en genieten van het gescharrel zolang als ze er zijn.


De lupines zijn zo mooi!


Half 10 's avonds en het licht is zo bijzonder. Ik kan wel blijven kijken.


's Morgens vroeg, voor de schoolrush. Ik zit met mijn kopje koffie buiten naar de kipjes te kijken en Instagram te checken. Fijn ochtendritueel.



Bizar drukke werkdag gehad waar maar geen einde aan leek te komen. Hartstikke fijn dat het zo goed loopt allemaal, maar ik wist heel even van voor niet meer dat mijn neus van achter zat, of hoe zit dat ook alweer? Maar weet je wat het is? Als zo'n dag voorbij is, en ik het vriendinnetje van Lotte naar huis wandelde (die met de hersenschudding, die een dagje bij ons thuis vertoefde omdat ze nog steeds niet naar school mag), dan voelt het meteen als vakantie. Vakantie zit 'm niet alleen in ver weg. Maar ook in de fijne dingen zoeken en je eigen momenten creëren op een dag. Ik zat even bij het water en alle drukte en haast gleden van me af. Dat relativeert zo lekker. Morgen weer een dag. 
En hup, de hangmat in. 



Weer nieuwe bloemetjes in de pluktuin op het weiland.


Boeketje geplukt voor op de camping.


Vrijdag was ik lui. Heel lui. Geen zin om hard te lopen. Lekker in de hangmat. Tijdschriftje lezen. Doezelen. Niks doen.


Tot Brigitte kwam en we samen wel een stukje wilden gaan zwemmen. Dat stukje werd een heus stuk. Tot voorbij de bocht. En ook nog terug deze keer! Het was koud! Ik denk dat we wel een kilometer gezwommen hebben. En zelfs in de warme auto zitten om nog wat boodschapjes te doen, kon me niet opwarmen. Dat duurde nog een tijd. Maar stoer waren we wel!


's Avonds bracht ik Isa met vriendinnen naar vriendinnen. Die gingen lekker stappen in Amsterdam. School is zo goed als klaar. Ze heeft het super gedaan. Tijd om te feesten. Ik wilde niet voor niets dat eind rijden en bedacht dat ik wel even in het park kon wandelen. Waar ik als verrassing in het Reuring-festival belandde. Dat was echt onverwacht superleuk!


Een robot die bloementekeningen maakte op het fietspad, met zand. En kinderen die de bloemen inkleurden met gekleurd zand.


Leuke kraampjes en gekke bussen.






Isa appte me een foto. Klaar om te gaan. Veel plezier lieve mooie meiden!



Ik bleef hangen bij allerlei voorstellingen.



Deze was het leukste. Een violist, met geweldige verhalen erbij. Erg gelachen!



Wat een onverwachte leukigheid allemaal!

De dagen vliegen voorbij

Bijna zomervakantie voor beide meisjes. De dagen lijken wel in een versnelling te zijn gekomen en mijn hoofd kan 't niet meer allemaal bevatten. Die verschillende agenda's die dan af en toe opploppen in mijn gedachten: "oh ja, Lottes laatste vioolles, wil nog iets leuks kopen voor de viooljuf  * oh ja, Isa's laatste toetsdag en alle 'mam, kun je me dan en dan brengen/halen, vul maar in' die daarbij komen. * BBQ met de klas, feestjes, paardentoestanden, weet ik veel wat. * Niet vergeten, tandarts donderdag, even tegen juf zeggen dat ik Lotte op tijd meeneem. * Gezellig, dan komt vriend langs, wel snel naar huis, naar viool, naar restaurant en weer naar huis, niet vergeten geld mee te nemen. * Oh ja, voor de dijk zou ik nog ditendatendat doen, niet vergeten. * Oeps, de wasmanden puilen uit, tijd om wasjes te draaien * Vriendinnetje uit Dubai komt. Op dag afscheidsmusical klas Lotte, hoe combineer ik dat nou weer * eindfeest talententheater * tig aanvragen voor werk * nog hotel regelen voor zakenreis België volgende week * even presentatie aanpassen voor klus bij de NOS * als ik nou deze week breng naar Talententheater, dan red ik het volgende week als we later uit België terug zijn * nog even restaurant in dorp reserveren om met vriendinnen te eten * 

Pfff, af en toe zou je het stop willen zetten. 

Gelukkig heb ik mijn extern geheugen, met leuke plaatjes om terug te kijken en ook in de dag steeds stil te staan bij het moment op dat moment.


Een vriendinnetje van Lotte viel tijdens het spelen met een pony bij haar in de buurt nogal ongelukkig en had een zware hersenschudding. Arm meissie, ze mag twee weken lang geen scherm zien, moet veel rusten. Ik bedacht dat het misschien wel leuk zou zijn om armbandjes te leren knopen als afleiding. Ik kocht allerlei leuke gekleurde touwtjes en gaf haar les. Ze vond het geweldig. Fijn!


Lotte en ik deden samen yoga. Altijd goed om die monkeymind een beetje te temmen ;).


Ik vond een mooi veertje.


Dit weekend wilde ik weer een stuk zwemmen, maar het water leek wel tien keer kouder. Ik hield het maar bij een snelle duik.



De papavers staan te stralen. Heerlijk, af en toe een beetje in de tuin werken.


Joost maakte een zalige Aziatische beef salade.


Vaderdagontbijtje.




Zonsopgangen en -ondergangen zijn altijd goed om de tijd even stil te zetten.




Wandelingetje door de tuin.






Lief!



Er is weer een kuiken gesneuveld. Ze zijn al vrijwel even groot als de ouders, en het is niet te voorkomen. Zowel met het hok goed afgedekt, als met de mogelijkheid voor ze om te vluchten, zijn de rovers ze te snel af. Het hoort erbij, bij het wonen in de natuur. En die buizerd die ik af en toe laag over zie scheren, die is ook wel weer prachtig om te zien. Weet niet of hij het was hoor, het gebeurt steeds op een moment dat we er niet bij zijn.


Ik verfde snel mijn haren. Het was zo blond geworden door de zon. Had een pakje lichtbruin gekocht, van L'oreal, diezelfde die ik andere keren ook had. Lichtbruin. Niets bijzonders. Alleen had ik niet gezien dat dit een 10-minutenversie was, en had ik 'm lang laten zitten. Hartstikke donker was het geworden. Zelfs na een paar keer wassen schrik ik nog iedere keer als ik in de spiegel kijk. Op deze foto valt het nog mee. Nou ja, het slijt wel weer. En dat hele lichte is er gelukkig weer uit.


Beautiful Dutch Mountains



Vroeg op pad voor werk.


Mooi op tijd op de plaats van bestemming, zelfs tijd voor een korte wandeling. Dat is een hele fijne, zeker op die dagen dat ik de hele dag in een zaaltje zit en amper kan lopen.



Vioolwandeling, langs waterlelies.



Ouch. Afgelopen weekend zwierde ik om een paal heen (don't ask) en kletterde ik in volle snelheid met al mijn gewicht met mijn knie tegen een metalen hek. Een heel dik ei en een pijnlijke knie. Het ei is weg nu gelukkig, maar mijn knie is nog steeds blauw.




Dit vinden anderen leuk nu