Skip to main content

Uit balans


Mijn blog doet misschien voorkomen alsof ik altijd bloemenkindmetblijeeikelhoofd ben, dat idee krijg ik tenminste zelf wel eens als ik door de verhalen en foto's terugblader. Maar dat is natuurlijk niet de hele werkelijkheid. Ik schreef dat al wel eens vaker, dat dit blog een plek is waar ik mijn mooie dingen verzamel en spaar, waar ik de dingen vastleg waar ik blij en dankbaar van word. Maar dat betekent niet dat ik altijd blij en dankbaar ben.

Hoewel het mijn insteek is om vooral om je heen te kijken naar wat je wél hebt, al vlakbij, voorkomt dat niet dat ik soms overvallen wordt door het verdriet om wat er niet meer is.

De afgelopen maand was een gekke, waarin ik de achtbaan van vorig jaar regelmatig weer helder in mijn hoofd had. Nog steeds kan ik het soms niet plaatsen hoe gek en snel het is gegaan en hoeveel liefde er nu weg is, nu Ans er niet meer is. Het maakt me verdrietig en brengt me uit balans. Hoewel ik alles ogenschijnlijk rationeel een plek heb gegeven, word ik steeds weer rond 2 uur wakker en val ik pas in slaap als het weer licht is. Inmiddels herken ik het patroon, maar dat neemt niet weg dat ik er overdag last van heb. Slaaptekort versterkt alle stomme dingen en maakt relativeren lastig en het verdrietige gevoel dat om me heen hangt dikker.

Maar het hoort erbij in het leven, verdriet is de rauwe achterkant van liefde en het is niet erg als het niet altijd zomer is in mijn hoofd. Dus ik dook even onder en hield me vast aan dat wat er wel is, nog steeds, iedere dag. Ik stopte mijn neus in de bloemen in de tuin en zwom in de regen.

Balans komt wel weer.

Comments

Conny said…
Af en toe moet je toegeven aan je verdriet en dat ventileren (op een blog) kan ook geen kwaad. Er zijn meer bloggers die ik volg waarvan ik denk: die zijn wel érg gelukkig altijd, maar soms krijg je een terugval en ben je wat somberder. Je kunt niet iedere dag gelukkig, vrolijk, optimistisch, grappig of lief zijn. En dat lijkt mij heel normaal. Ik heb zat mensen gekend die altijd opgewekt waren om een paar maanden later met een burn-out thuis te zitten.
Dus laat gaan die traan en morgen is het weer over....

Lieve groet,
Conny
papillon60.blog (ben verhuisd met mijn blog)

Popular posts from this blog

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Kleur in huis

Feestje in de week: verse bloemen van mijn favoriete bloemist. Het is een week verder nu, maar ze staan nog steeds prachtig.

De zon geeft er nog extra kleur aan.



Het mag buiten wel vriezen, vanachter het glas lijkt het echt lente.

Hard aan het leren.


Lekker aan het lopen.



Vanuit de auto na een werkdag in Amsterdam. Fijn dat de zon steeds later onder gaat.




Mooie lucht!


Met Isa netflixte ik deze lekkere film. Gezellig, een avondje tv kijken.



En weer een rondje!


De mimosa staat er zo uitbundig bij.


Bijna mijn eerste blaadje vol. Heel lang hield ik me niet bezig met het vergelijken van mijn loopjes, maar nu ik in training ben, wil ik ook wel iedere keer een beetje verder of een beetje sneller en ben ik heel nerderig naast de afstand en tijd ook mijn tempo en snelheid aan het berekenen.

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more