Skip to main content

Uit balans


Mijn blog doet misschien voorkomen alsof ik altijd bloemenkindmetblijeeikelhoofd ben, dat idee krijg ik tenminste zelf wel eens als ik door de verhalen en foto's terugblader. Maar dat is natuurlijk niet de hele werkelijkheid. Ik schreef dat al wel eens vaker, dat dit blog een plek is waar ik mijn mooie dingen verzamel en spaar, waar ik de dingen vastleg waar ik blij en dankbaar van word. Maar dat betekent niet dat ik altijd blij en dankbaar ben.

Hoewel het mijn insteek is om vooral om je heen te kijken naar wat je wél hebt, al vlakbij, voorkomt dat niet dat ik soms overvallen wordt door het verdriet om wat er niet meer is.

De afgelopen maand was een gekke, waarin ik de achtbaan van vorig jaar regelmatig weer helder in mijn hoofd had. Nog steeds kan ik het soms niet plaatsen hoe gek en snel het is gegaan en hoeveel liefde er nu weg is, nu Ans er niet meer is. Het maakt me verdrietig en brengt me uit balans. Hoewel ik alles ogenschijnlijk rationeel een plek heb gegeven, word ik steeds weer rond 2 uur wakker en val ik pas in slaap als het weer licht is. Inmiddels herken ik het patroon, maar dat neemt niet weg dat ik er overdag last van heb. Slaaptekort versterkt alle stomme dingen en maakt relativeren lastig en het verdrietige gevoel dat om me heen hangt dikker.

Maar het hoort erbij in het leven, verdriet is de rauwe achterkant van liefde en het is niet erg als het niet altijd zomer is in mijn hoofd. Dus ik dook even onder en hield me vast aan dat wat er wel is, nog steeds, iedere dag. Ik stopte mijn neus in de bloemen in de tuin en zwom in de regen.

Balans komt wel weer.

Comments

Conny said…
Af en toe moet je toegeven aan je verdriet en dat ventileren (op een blog) kan ook geen kwaad. Er zijn meer bloggers die ik volg waarvan ik denk: die zijn wel érg gelukkig altijd, maar soms krijg je een terugval en ben je wat somberder. Je kunt niet iedere dag gelukkig, vrolijk, optimistisch, grappig of lief zijn. En dat lijkt mij heel normaal. Ik heb zat mensen gekend die altijd opgewekt waren om een paar maanden later met een burn-out thuis te zitten.
Dus laat gaan die traan en morgen is het weer over....

Lieve groet,
Conny
papillon60.blog (ben verhuisd met mijn blog)

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more